interview Dennis van Solkema

door Lobke Timmerman

“De gemeenschap is net een dorpje of een familie”

Dennis van Solkema woont sinds afgelopen zomer bij Oudezijds 100. Hij vergelijkt de gemeenschap graag met een dorpje of een grote familie. Dennis vindt geluk in kleine dingen: ochtendgebed in de kapel, spelende kinderen, een gezellige maaltijd.

Wie ben je?
Mijn naam is Dennis van Solkema, ik ben geboren in Leiden en opgegroeid in Bussum. Ik heb drie zussen en een moeder en ben zeven keer oom. Mijn vader is helaas al zo’n vijftien jaar geleden overleden. Op dit moment woon ik ongeveer tien jaar in Amsterdam, daarvoor woonde ik voor mijn studie in Groningen, Haarlem en Heerenveen. Ik heb een fijne sport-achtergrond, van rugby tot surfen en van handbal tot fitness. Ik heb ook dingen met theater gedaan en ben daar sinds kort ook weer mee bezig.

Hoe ben je op Oudezijds 100 terechtgekomen?
Ik leerde voor de zomer via Carla Rouwvoet van het Leger des Heils Oudezijds 100 kennen. Zij zorgde voor het eerste contact met maatschappelijk werker Jaap Oudman. Er volgde snel een tweetal gesprekjes en het gevoel was blijkbaar erg wederzijds, want op 20 augustus kon ik in het Vaderhuis van Oudezijds 100 komen wonen.

Wat betekent het voor je om deel uit te maken van de gemeenschap?
De gemeenschap is eigenlijk als een klein dorpje, of een grote familie. Dat betekent dat nieuwtjes zich bijvoorbeeld snel verspreiden, maar daar heb ik zelf nog niet echt last van gehad. Eigenlijk voelde ik me hier direct erg op mijn gemak, de betrokkenheid van de gemeenschap is enorm: niet alleen naar elkaar, maar ook naar buiten. Dat werkt, op een natuurlijke manier, heel aanstekelijk. Ik ben van mezelf een sociaal persoon, dus daarom voelt dit heel goed. Tegelijkertijd is er verder ook genoeg ruimte om je eigen persoonlijke dingen te blijven kunnen doen.
Wat ik heel fijn vind, is het ‘s avonds samen eten. Iedereen heeft dan overdag z’n eigen ding gedaan en schuift om 18:00 uur samen aan. Het ziet er ook nog eens heel leuk uit: met z’n allen lekker aan zo’n grote tafel. En later op de avond is er toch eigenlijk altijd wel iemand om mee te praten, een theetje mee te drinken of een spelletje backgammon of tric-trac mee te doen!

Je was mee met het Kerstkamp in Friesland. Hoe zag die week eruit? Wat vond je

ervan?
Ik was inderdaad voor het eerst mee op kerstkamp, iedereen die al eens mee is geweest van Oudezijds 100 weet dat het hele bijzondere, gezellige en fijne dagen zijn, zo ook dit jaar! Met een groepje van ongeveer twintig man verbleven wij in het buitencentrum van de gemeenschap in Friesland. Behalve het rond de open haard zitten kletsen en samen gezellig eten, hadden we elke dag wel een activiteit of uitstapje. Zo zijn we gaan bowlen, is ponypark Slagharen bezocht, hebben we een middagje gezwommen en zijn we een dagje naar Groningen geweest (waar ik de anderen nog een korte rondleiding kon geven door de stad van mijn studententijd). Op zondag gingen we uiteen naar verschillende kerken. En verder hebben we erg veel spelletjes gedaan. Ik heb bijvoorbeeld goede herinneringen aan het zeer geslaagde en uiterst serieus uitgevoerde ‘engelspel’: een gezellige en waardige variant van 'secret Santa'.

Het jaarthema van Oudezijds 100 is Spe gaudentes: vreugde-vol-leven. Waar word jij blij van?
Van de spreuk: ‘You don’t have to have it all figured out to move forward,’ word ik vrolijk. Zo kan ik wel geluk vinden in simpele dingen: de dag beginnen met een ochtendgebed in de kapel bijvoorbeeld. Ook de kinderen die er hier op Oudezijds 100 zijn, maken me blij. Soms haal ik ze op van school, heel gezellig. Ik vind het gewoon erg leuk om anderen te kunnen helpen.