zr Annemieke Tanja sg

Hoe zou je oecumene omschrijven?
Zr Annmieke:”Met de dikke van Dale: de eenheid van alle christenen.”

Waar ervaar je de oecumene in de gemeenschap het beste?
“In de kapel, tijdens de ochtend- en avondgebeden. Juist op deze momenten, omdat de voorgangers wisselen. Zij komen uit verschillende kerken, zij kennen en kiezen liederen uit verschillende tradities en bidden op eigen wijze. Ik merk dat wanneer we zo samen met God zijn, er een eenheid is tussen al deze christenen.”

De Reuver zegt in een aflevering van het KajuitNieuws: “Levende oecumene bestaat niet vanwege grote wereldwijde instituten, maar in concrete ontmoetingen van mensen die zich met alle onderlinge verschillen een weten en voelen in geloof.”Ben je het hiermee eens?
“Ik ben het daarmee eens. Af en toe heb ik de indruk dat die instituten geen oecumene willen. Met name de kerk waar ik zelf gedoopt ben, de Rooms Katholieke Kerk, benadrukt vaak dat zij de enige ware Kerk des Heren is en een bisschop maakt grote problemen wanneer een protestant ter communie gaat. Gelukkig ervaar ik in de zondagse kerkdiensten dat het niet gaat om hoe je ooit gedoopt bent, maar dat je je door God genodigd mag weten aan Zijn tafel.”

Pasen is een van de belangrijkste hoogfeesten van het jaar en een kernpunt in het christelijk geloof. Hoe zou jij dat in een ideale, oecumenische vorm willen vieren? Op Oudezijds 100 of met andere christenen?
“Allereerst leef ik op Oudezijds 100 met andere christenen, de tegenstelling die je noemt is een schijnbare. Ik weet weinig van liturgie. In de gemeenschap vieren we op donderdagavond een seidermaaltijd, gevolgd door een avondmaalsviering en een wake. Dat vind ik mooi. Door de kruisweg in de Rooms Katholieke kerk mee te maken. Sta ik meer stil bij de lijdensweg die Christus vlak voor zijn sterven meemaakte. Stille Zaterdag is erg stil in de kapel en dat leidt tot bezinning. Net als in een aantal voorgaande jaren begint onze paasdienst dit jaar op zaterdagavond met lezingen uit Genesis, Exodus en zo de hele nacht door. Met name de keren dat ik de hele nacht kon waken, waren bijzonder. En de verrijzenisdienst bij het ochtendgloren op Paaszondag is indrukwekkend. Naar mijn idee is het vieren van Pasen op Oudezijds 100 oecumenisch, omdat de viering elementen bevat van hetgeen in andere kerken gebeurt. Ik vind het jammer dat ik daardoor niet in mijn eigen kerk kan zijn, bij het hoogfeest, want ook daar zijn in die dagen bijzondere diensten voorbereid.”

Welke betekenis heeft oecumene vandaag nog? Zijn we al een eind, moeten we nog beginnen of moeten we die vraag niet stellen en moeten we met de gemeenschap gewoon onze bijdrage leveren?
“Ik zou willen dat de wereldwijde instituten de oecumene laten leven. Dat we brood en wijn mogen delen zonder in je achterhoofd te weten dat jouw eigen kerk daar niet achter staat. Als ik op Oudezijds 100 rondkijk, dan zie ik veel mensen voor wie oecumene belangrijk is en denk ik dat we een heel eind zijn. Als ik sommige kerkleiders hoor, denk ik dat Oudezijds 100 een plaats van hoop is, vanwaar de gloed van de oecumene zich kan verspreiden.”

br Rik Florentinus sg

Tijdens een dienst in mijn stageweek in een Anglicaanse parochie in de buurt van Londen vroeg de priester aan gemeente of zij een bepaald lied van Iona kende. Niemand van de gemeente kende het. Ik kende het lied echter wel. De priester en ik hebben het samen ingezet.

Waarde
De afgelopen maanden ben ik enkele keren in Engeland geweest voor de selectieprocedure om priester te worden in de Anglicaanse kerk. Tijdens de selectieconferenties zijn er veel gesprekken met Anglicaanse geestelijken. Ik daar veel verteld over Oudezijds 100. Daar in Engeland heb ik opnieuw geleerd welke De rijkdom we hier in de gemeenschap hebben.

Op dit moment, in die Engelse parochie, proefde ik de rijkdom van de ervaringen op Oudezijds 100 als een oecumenisch werkplaats. We zijn hier bekend met de Iona- liturgie en – liederen, we zijn verbonden met Taizé, we hebben contacten met de orthodoxie. Het is een rijkdom, die vele contacten, die meer zijn dan alleen maar ‘hoi!’. Er is een relatie met die kerken. Hier heb ik geleerd om de oecumene te waarderen.

Oefenschool
Door een vrolijk open klooster te zijn, open voor iedereen, kunnen we met elkaar meeleven en – geloven, in gesprek gaan, wijn van elkaar proeven. De gemeenschap is wat dit betreft een oefenschool om te groeien in geloof en in relatie met de ander en God. In alles: de kapel, de inloop, het ontbijt, de schoonmaak, het kantoorwerk. We zijn aan het leren, het is nog niet volmaakt. We maken veel fouten, maar we zijn dan ook nog niet het Koninkrijk.

Elkaar versterken
Het zou mooi zijn als verschillende kerken elkaar kunnen versterken. Als celgroepen of kringen uit leden bestaan van verschillende geloofsgemeenschappen. Door kennis te maken met elementen van de verschillend Kerkafdelingen, krijgt je eigen geloofsleven meer accent en kleur. Je kunt daar elkaar sterken, motiveren, corrigeren en aanvullen. Zo verrijken de kerkgemeenschappen elkaar.