Hans Teerds

Kruispost
Hans Teerds is receptionist op Kruispost. Hij ontvangt gasten en bereidt het gesprek met de arts voor, zodat die weet wie hij/zij voor zich heeft.
Hans: ‘Ik vind het mooi werk. Vergeleken bij ander werk in de gemeenschap, bijvoorbeeld de weekenddiensten, vind ik dit veel concreter. Tenminste, de hulp die we kunnen bieden is gericht, de hulpvraag is helder. Dat ervaar ik als prettig. De patiënten zijn vaak ook heel dankbaar, en dat is toch een leuke reactie op je werk! We kunnen vaak allen voor de korte termijn hulp bieden. De schrijnende omstandigheden waar onze gasten vaak in verkeren, kun je niet verhelpen.’

‘Het is eigenlijk jammer dat Kruispost nog moet bestaan. Ik weet niet hoe d ontwikkelingen zullen gaan, maar met de huidige mentaliteit in het land ben ik band dat de Kruispost voorlopig ook niet opgeheven zal worden.’

Voortbestaan
‘Als receptionist moet je vooral de mensen zo snel mogelijk bij de artsen afleveren. Tot nog toe heb ik niet iemand een hand op de schouder gelegd. Ik poreer ze op hun gemak te stellen. Als ze niet kunnen schrijven, of anderszins, dan is het fijn om er naast te gaan zitten. Ook dat kan trouwens nog steeds in het nieuwe ontwerp voor Kruispost, want het zou jammer zijn als dat verloren zou gaan bij een open balie. Maar ja,help ik mensen echt? Een glaasje water geven, veel verder omen mijn wapenfeiten niet. Wat wel mooi is: een heel aantal mensen geven je aan het eind een hand, ze zijn je toch dankbaar. Dat vind ik mooi om te zien.’

Helpen
Hans werkt overdag als architect. Voor Kruispost ontwierp hij een nieuwe plattegrond om de gasten beter te kunnen ontvangen en helpen. Hans:’We hebben geconstateerd dat de wachtkamer te klein is, de ventilatie te wensen overlaat, en je de gesprekken uit de dokterskamer zo’n beetje letterlijk kunt volgen in de wachtkamer. Verder zouden we op een meer ongedwongen manier met onze gasten in contact willen zijn. Die interactie is er nu te weinig mogelijk.’

Veiligheid
Vanuit de visie van het Kruispostbestuur wordt geprobeerd de drempels tussen hulpverleners en hulpvragers te slechten. Een mooie gedachte, maar de veiligheid moet bij alle ingrepen hoofdzaak zijn. Zowel hulpvrager als hulpverlener en receptionist moet zich veilig voelen tijdens hun verblijf in de Kruispost.

Hans:’Wat ik in het ontwerp probeer te doen is meer ruimte voor de wachtkamer te genereren en het geheel ‘ruimtelijker’ maken, minder hokkerig. Dus meer met lichte kleuren werken, duidelijke eenheden maken en natuurlijk meer glas gebruiken. Ik stel ingrepen voor die allen gericht zijn op het vergroten van de wachtruimte en het verhelderen van de ruimte. In mijn voorstel worden entree en receptie verplaatst. Om een concrete ingreep te noemen: ik wil voorkomen dat de huurders van boven gemakkelijk naar binnen kunnen kijken in de wachtkamer. Daarom stel ik er een glazen wand voor, waar houten lamellen voor zijn geplaatst. Allen als je er echt voor gaat staan kan je er dan doorheen kijken, terwijl het licht natuurlijk wel door de wand kan blijven vallen. Veel ander problemen zijn op te lossen door beter isolatie en betere ventilatiesystemen. Op dit moment werk ik het technisch uit, zodat ik er binnenkort met een aannemer kan rondlopen. Daarna komen nog allerlei procedures, onder andere de Monumentenzorg moet zijn zegje doen. Het zal me benieuwen wanneer het er zal komen en hoe het er dan uit zal zien!

‘De reacties waren positief. Ik heb het geheel met schetsen en een kleine maquette toegelicht. Ik geloof dat dat laatste wel erg verhelderend was. Natuurlijk blijft veiligheid een belangrijk punt, ook in de reacties. Ik denk dat mijn voorstel echt een verbetering is.’

Lies Overgaauw

Illegaliteit
‘De voorlichting over hoe het met asielzoekers in Nederland gaat, klopt niet. Wat mij opvalt is dat niet alle asielzoekers aangemeld worden, maar meteen verdwijnen in de illegaliteit. Op de vraag hoelang ze in Nederland zijn, antwoorden patiënten vaak ontwijkend of vaag. Wat is daarvan waar? Mensen horen van Kruispost via mond-tot-mondreclame. Door Kruispost worden ze niet aangemeld en dus is er voor hen een lage drempel om te komen.’

‘Wij hebben een belangrijke functie voor mensen, die moeilijk ergens anders terecht kunnen. We hebben bijvoorbeeld geprobeerd om chronische zieken onder te brengen bij huisartsen. Maar er zijn te weinig huisartsen in Amsterdam, dit soort mensen hebben meer aandacht nodig dan de gemiddelde patiënt en hun status is te ingewikkeld voor het Koppelingsfonds. Veel huisartsen willen er niet aan.’

Alert blijven
‘Het is belangrijk dat we alert blijven op trends in Nederland, zodat we uitdaging kunnen aangaan om te blijven anticiperen op de ontwikkelingen in de samenleving. We moeten blijven bestaan! We voldoen aan een behoefte, al 20 jaar.’

zr Annemieke Tanja

Zr Annemieke Tanja werkt op de Vrije Universiteit en doet af en toe als arts een avonddienst. Zij zit in de Kruispost DV voor en is lid van het bestuur. Wat zijn haar taken?

Annemieke:’We vergaderen eens per maand. Dit zijn Hannie van der Wensch als coördinerend arts,  Peggy Krol als hoofd maatschappelijk werk, Lies Overgaauw representeert de artsen en Jansje Battjes de receptionisten. We praten elkaar dan bij over belangrijke ontmoetingen die er waren, zoals bestuursvergadering, een bijeenkomst van het Onverzekerden Overleg Amsterdam, enzovoorts. Vervolgens worden een actuele onderwerpen besproken. Als bestuurslid van stichting Kruispost heb ik als speciale aandachtspunten de medische, psychosociale en pastorale zorg.’

Hoofdbrekens
‘Ik ervaar mijn werk op Kruispost vaak als ingewikkeld. Bij Kruispost zijn zo’n 60 medewerkers betrokken, met allemaal hun eigen expertise en inbreng. Graag wil ik naar hen allen luisteren en ervoor zorgen dat alles optimaal functioneert. Dat kost hoofdbrekens. Niet dat dat nodig is, want met Hannie en Peggy reilt en zeilt Kruispost goed. Het werk is het leukst, wanneer je de ogen van de patiënt ziet oplichten en je iets voor hen kunt betekenen.